Pinksteren markeert de overgang van gerste- naar tarweoogst
Pinksteren is een startschot, geen eindpunt"Dan moet u voor uzelf tellen, vanaf de dag na de sabbat, vanaf de dag dat u de schoof van het beweegoffer gebracht hebt. Zeven volle sabbatten moeten het zijn. Tot de dag na de zevende sabbat moet u vijftig dagen tellen, en dan moet u de HEERE een nieuw graanoffer aanbieden."
Pinksteren sluit de gersteoogst af en opent de tarweoogst. Vijftig dagen worden er geteld vanaf het beweegoffer van de eerstelingen — en op dag vijftig wordt er een nieuw graanoffer gebracht. God brengt Zijn volk stap voor stap van eerste vrucht naar een grotere oogst.
Dit is geen toeval. God bouwt altijd verder op wat Hij begonnen is. Pinksteren in Handelingen 2 is op dezelfde manier niet het eindpunt van iets — het is het startschot van de grootste oogst die de wereld ooit gezien heeft.
"Pinksteren is niet gegeven zodat de kerk comfortabel wordt, maar zodat de kerk kracht ontvangt om te werken."